Sarıyer Hamidiye Etfal Kadın Doğum Bölümü Yorumlarım

İlk iki kızımı özel hastanelerde dünyaya getirdikten sonra -çok şükür pandemi zımbırtısı başlamadan birkaç ay önce…- üçüncü kızımı Sarıyer Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Doğum Bölümü’nde doğurduğumu yazmıştım. Çocuk okula başlamadan önce bu yeni sayılan hastane hakkındaki deneyim ve yorumlarımı da artık blog’uma yazayım dedim 😀 Önceden sözüm vardı unutmadım ve prensesimin 2 yaş doğum gününü kutladıktan 2 gün sonra yazıyorum 😛

MaşaAllah
(alıntı bebektir)

Özel hastane takıntınız ve önyargılarınız yoksa bu hastaneyi bir araştırın derim. Çünkü mahalle arası özellerde doğurulmasındansa burası çok daha kaliteli. Sık sık siz ve bebeğiniz takip ediliyorsunuz, hem doktor arkadaşlar hem hemşireler başınızda dönüyor. Onun dışında temizlik ve odalar misal bir Universal Hospital, Acıbadem Hastanesi ya da Medipol Mega kalitesinde olmayabilir, lakin gayet iş görür diğer devlet hastaneleriyle kıyaslayınca özel hastane seviyesinde denebilir..

SARIYER ETFAL KADIN DOĞUM BÖLÜMÜ SERVİSİ GÜZEL Mİ? GÜVENLİ Mİ?

Riskli ve ikiz-üçüz-beşiz vs. doğumlarda anne yavrusuyla tek kişilik odada kalabiliyor. İsterse eşi de ona refakat edebiliyor (du birkaç sene önce ama halen olur mu bilmiyorum) bu tek kişilik odalarda. Ancak ben normal olduğum için beni iki kişilik odaya aldılar. Oda arkadaşınız kurallara uyan biriyse çok medeni ve huzurlu bir biçimde 2 günü burada geçirebilirsiniz. Ancak kuralları takmayan babası, eşi vs. akrabası sürekli odaya girip çıkıyor ve hastane güvenliği bu katta pek de aktif değilse iş kötü. Aynen benim yaşadığım gibi :/ Baş hemşireye konuyu söylemesem adamı uyaracakları da yoktu. “Bu katta güvenlik yok, başımıza iş alıyoruz birini uyarınca” dedi kızcağız (oldukça genç ama deneyimli bir hemşireydi) Sağlık çalışanlarına saldıran şehir eşkıyalarını düşününce kıza da hak vermedim değil. Ama adam yüzünden doktorun tavsiye ettiği yataktan kalk sık sık yürü talimatını yapamadığımı anlayınca 2.kez çağırdım onun duyacağı şekilde şikayette bulundum neyse ki fazla odun değilmiş, kalktı gitti bir daha da ziyaretçi saati dışında içeriye girmedi sağolsun..

Anneciğim refakatçi kalmıştı sağ olsun bebişimi hep o bebek odasına götürdü getirdi Allah ondan razı olsun canım annem.. Annelerin kıymetini bilmek lazım onlar en kıymetli hazinelerimiz.. Eşim de sağ olsun annesinin yaptığı kompostoları taşıdı bana evden, çok sevdiğim için ve bebeğimi emziriyorum sütümü arttırabileyim diye.. Onun da emekleri büyük.

Sarıyer doğum hastanesi arayanlar bence bu yazımı okusunlar.. Onlar için kaynak niteliğinde olabilir.. Sarıyer kadın doğum hastanesi arıyorum diyenler hele de ekonomi yapmak istiyorsa bence Avrupa yakasının şuan belki de en iyi kadın doğum hastanesi olan Hamidiye Etfal’i araştırmalı.. Çünkü belki de en iyi doğum hastanesi (İstanbul Avrupa yakasında) bu hasta hane.. Doğum için en iyi hastane İstanbul şehri içerisinde diyebilirim..

SARIYER ETFAL KADIN DOĞUM BÖLÜMÜ SERVİSİNDE TEMİZLİK NASIL?

Benim kaldığım 2 tam günlük süre içerisinde çarşaf değiştirmeye de tuvalet yıkamaya da 1 Allah’ın kulu gelmedi. Çarşafları biz attık kapı önündeki kirli arabalarına ve yenilerini istedik alıp kendimiz serdik 🙂 Özeller farklı sanmayın, Gültepe Avicenna hastanesinde de çarşaf değişimi hiç olmamıştı.. (Ancak WC sürekli yıkanıp temizlenmişti.) Bağcılar Medipol Mega hastanesi ise temizlik konusunda deneyim yaşadığım en iyi odası olan hastane idi. Orda bebeği de hemşireler gelip alıyor aşı, yıkama, test vs. konular için bebek odasına götürüp getiriyordu.. Ama ha genel anlamda PİS değildi. Gayet temizken yatırdılar beni odaya, temiz çarşaf var mıydı vardı aldık serdik incilerimiz döküldü mü dökülmedi, gerisi teferruat, sonuçta padişah kızı değiliz idare ettik yani 😛 WC’lerin yıkanması olayına takık kaldım ama girip çıktıkça ben biraz hamle yaptım o ağrılı kanamalı halimle 😀 Ay Başak, yükselen Başak malum pis ortamlar bana ters abicim.. Rahat şey yapamam pis bir tuvalette :S

Hangi hastanede doğum yapmalıyım? sorusu özellikle ilk defa anne olacak kadınların özenle araştırdığı konulardan biridir.. Ben de Sarıyer Hamidiye Etfalde doğum yapanlardan biri olarak özellikle yeni annelere yardımcı olmaya çalışacağım bu yazımda..

Doğum için belki de “en iyi” devlet hastanesi demiştim.. Devlet hastanesinde sezeryan doğum yapanlardan biri olarak ameliyathanede erkek kadın karışık her devlet hastanesinde ve özel hastanelerin ameliyathanelerinde olduğu gibi.. Bu konuya önem veriyorsanız maalesef her yerde erkekler karşınıza çıkıyor sezeryan doğum yaptırıyorsanız.. Normal doğumda ilk kızımı doğurduğum Medipol Mega Hastanesi normal doğum bölümünde erkek yoktu. Ancak ameliyathanesinde yine erkekler vardı. Yani erkekler her yerde :/

Sarıyer Hamidiye Etfalde doğum yapanlardan biriyseniz lütfen sizler de görüş, öneri ve şikayetlerinizi yorum kısmından araştırma yapan kişilerle paylaşıp hem onları hem de bizleri aydınlatın. Güncel bilgileri herkes öğrensin. Teşekkürler şimdiden, değerli yorumlarınız için.

NOT: Konuyla alakalı değil ama, daha önce ortancam da Sarıyer Hamidiye Etfal Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları Bölümü‘nde 1 hafta serviste yatmıştı. O konudaki yazımı da okuyabilirsiniz ilgilenirseniz.

Diş Hastaneleri Süs İçin Midir?

Bir yıl -belki ondan da fazla zaman- önce MHRS’den hem kendime hem 2 kızıma da acil bir diş randevusu almam icap etti. Alamadım. Meğer PANDEMİ olayından dolayı diş hekimlerimiz çalışmamış mı, başka bölümlere mi verilmiş de kendi işlerini yapamamış falan, pek anlamam orasını. Benim işim görüldü mü, görülmedi mi vergilerini takır takır ödeyen, her naneye ayda bir zama da zam zam diyen bu ülkenin bir vatandaşı olarak cevabım “HAYIR”…

Yıl oldu 2021 hatta yakında olacak 2022.. Ben halen ne kızlarıma ne de kendime randevu alabiliyorum biliyor musunuz? Hani PANDEMİ’den dolayıydı ve hani ülke normalleşmişti? O zaman bu gariban vatandaş sormaz mı size “NERDE SİZİN DİŞ HEKİMLERİNİZ?” diye. Diş hekimleriniz faaliyette de biz mi randevu alamıyoruz yoksa? O zaman neden randevu alamıyoruz? O da ayrı bir zıvanadan çıkma sebebi tabi. Ters takla veya gece acil önünde nöbet filan mı tutuluyor diş hastalıklarımızı giderebilmek için, bir dişçi bulabilmek için?

Bu ülkede cebinde parası olmayana iyi yaşama hakkı verilmediğini iyice anladım bu olaylar sayesinde. Özel bir diş hastanesine gidip tüm sorunlarımızı yaptırmaya kalkınca faturadaki rakamlar astronomik yüksek. Demek ki bunlara muhtaç olsak öleceğiz durum bunu gösteriyor. Lafa gelince de “HASTANE AÇTIK”..

AVRUPA GERÇEKTEN DE BİZİ KISKANIYORDUR EMİNİM…

Allah kimseye muhtaç etmesin.

1 Günde 2 Ölüm

Geçtiğimiz Cuma günü anneannemi kaybettim. Herkesin sevdiği, kimsenin arkasından kötü konuşmadığı, sade ve garip bir kadındı. Gariban yaşadı, gariban öldü. Ha kimsesiz miydi, hayır, asla. Sürekli teyzelerim, dayılarım, kuzenlerim, köylüleri.. Hep yanında olan birileri oldu. Sevenleri de çoktu. Öyle ya, asırlık bir çınardı O, ve O, 100 küsür yılda nice kalpleri kazanmış, kendine hayran bırakmıştı. Hayatını onun bunun hayatına burnunu sokarak, ara bozarak veya mal mülk biriktirerek geçirmedi. Eline geçeni, hatta O’na gelen sıradan bir kıyafeti bile çevresindekilerle paylaştı. Asla şikayetini duymadım, hiçbir konuda, tek bir şikayet hem de! Ne yokluk çekiyorum dedi, ne şuram ağrıyor, buram acıyor.. Tek bir şikayet etmedi. Yüz yıllık çınar devrildi, anneannem.. 2 ay oldu mu bilmem, ciğeri su toplamış, hastaneye kaldırmışlardı. Yine bir sabah(ın körü) ormanda çalı çırpı toplamış, yağmura yakalanmış 🙁 O yağmur da içine işlemiş üşütmüş 🙁 O hastalanma son hastalanması oldu. Sonrası hızlanmış şekilde solunum yetmezliği akabinde sağının solunun şişmesi vs. 6 çocuğunun 6’sı da başındayken, kendi evinde vefat etti. İstediği buydu çünkü. Nasıl olsa ölümüm yaklaştı diye o soğuk yoğun bakım odalarında yalnız başına ölmekten korkuyordu. Sıcak çorbasını içerek, çocukları, torunları ile birlikte, Kuran-ı Kerim tilaveti yanında tesbihler çekilirken vefat etti.

Bu yazıyı buraya kadar okuyanlardan Yasin, Fatiha vs. “içlerinden gelirse” anneannem için okumalarını dilerim. O iyi bir insandı. Bunu hak ediyor.

Daha 24 saat geçmeden “aynı gün” çok sevdiğim yürek bağımızın olduğu aslan gibi, melek gibi bir arkadaşımı kaybettim 🙁 Ani ve şüpheli bir ölüm olduğu için anneannemden fazla etkilendim belki de. Sokaktan geçerken oyuncak ve abur cubur dağıttığı O’na adeta aşık olmuş çocukların peşinden koştuğu, muhtaçlara yardım etmeye bayılan ve yüreği gerçekten çok saf olan, çok cömert bir arkadaşımdı. Yeğenleri: “küçükken bizi o büyüttü, annemiz gibiydi, o olmasaydı çocukluğumuzu çocuk gibi yaşayamazdık” derlerdi. Evimin her odasında bana yolladığı hediyeler var. Mutfakta ve banyoda bile 🙁 “Ölüm sana yakışmadı” gibi klişe bir cümleyi O’nun için söyleyeceğim aklımın ucundan bile geçmezdi. Annesi öleli daha 9 ay olmuştu. Annesine olan özlemi kabardıkça hep yanına gitmek istediğini söylerdi. Kalbi öyle saftı ki, dileği 9 ay sonra geçek oldu. Şimdi annesine sadece 100 m. uzaklıkta yatıyor. Ölüm şekli çok çok kötü olduğu için çok üzülüyorum. Allah şehitler katına alsın diye dua ediyorum. Geride onu seven bir abi, bir abla, birkaç da yeğen bıraktı. Ve tabii ki, biz dostlarını. Babası var ama yok, hatta “olmasa çooook çok daha iyi” babalardan maalesef. Annesinin kanser hastası olmasına, kızının gece yarısı sokaklarda, parklarda yatmasına sebep olan gözü dışarda cimri ve pislik bir baba. Kendi çoluğuna çocuğuna 10 lira vermeyip, uçkur sevdasına on binlikler harcayan bir “baba”(!)… Ne demişler, “BABA” var birde babacık var.. Herkes BABA olamaz.

Hayatımızda birçok noktanın kesiştiği dostum. Seni seviyorum, sana hep dua edeceğim ve ettireceğim.

İşte ölüm bize bu kadar yakın. Ölümden sadece 3 çocuğum için korkuyorum, onları annesiz, kimsesiz bırakmak istemediğim için. “ANNEM YOK, KİMSEM YOK” demiş rahmetli Doğan Cüceloğlu küçük yaşta annesini kaybedince. Bence çok haklı. Annesiz kalmak, kimsesiz kalmakla eşdeğer.